Körleme’nin konuğu piyanist besteci Bilge Günaydın. Bilge Günaydın, Türkiye’de ve yurt dışında aktif olarak müzik yapan bir jazz piyanisti, besteci ve aranjör. Jazz geleneğini çağdaş müzik estetiğiyle birleştiriyor, Anadolu’nun kültürel zenginliğinden ilham alıyor. New Jersey’de William Paterson University’de jazz ve bestecilik yüksek lisansını tam bursla yapmış, Bill Charlap, Dayna Stephens gibi müzisyenlerle çalışmış. Daha önce Bahçeşehir’de Caz ve Ses Teknolojileri, İstanbul Üniversitesi’nde hukuk okumuş, konservatuvarda da klasik piyano eğitimi almış. 2020’de ilk albümü Daydreams ve 2022’de gitarist Cenk Erdoğan ile Sketches of Green’i kaydetmiş. Besteleri ABD’de ve Türkiye’de birçok big band tarafından çalınmış. İstanbul Caz Festivali’nden The Metropolitan Museum of Art’a kadar pek çok sahnede yer almış. Akademik çalışmalarında jazz orkestralarının tarihsel dönüşümünü incelemiş, Maria Schneider üzerine araştırmalar yapmış. 2024’te Vanderbilt University’de ISJAC Sempozyumu’nda sunum yapmış. Şu anda New York’ta BMI Jazz Composers Workshop’ta çalışmalarına devam ediyor ve Eylül 2025’te Arts 14C Sanatçı Programı’na katılacak. Müzisyene dört adet piyanist seçkimizi sunduk.
Joel Lyssarides — Stay Now (Parça: “Cloudberry Hill”)
Albüm: Stay Now
Ana sanatçı: Joel Lyssarides
Yıl / Şirket: 2022 — ACT Music
Parça: Cloudberry Hill — J. Lyssarides
Joel Lyssarides (p)
Niklas Fernqvist (b)
Rasmus Blixt (d)
ECM havası taşıyan bir melodi var; melodik yapı yahudi müzisyenlerin o yerel çizgisine de göz kırpıyor sanki! Piyanoda bol arpej, basla piyanonun ünison yürüyüşleri… Bu tür müziklerde duyduğumuz klasik numaralar bunlar. İlk anda “Acaba Avishai Cohen mi?” diye düşündüm ama tam emin olamadım. Nordik cazda da bu yaklaşım görülüyor; Tord Gustavsen hattından bir piyanist de olabilirdi. Shai Maestro’nun bazı tınılarını duyuyorum; solonun bütünü birebir olmasa da! Aaron Parks’ın erken dönem işleri de aklıma geldi; sonra Amerikan tınılarına dönünce Aaron Goldberg’i de düşündüm.
Joel Lyssarides. Stay Now albümü.
Bu ismi bilmiyordum; ama Avrupalı bir müzisyen olduğunu tahmin etmiştim.
Bill Evans & Toots Thielemans — Affinity (Parça: “Blue in Green”)
Albüm: Affinity
Ana sanatçı: Bill Evans (feat. Toots Thielemans)
Yıl / Şirket: 1979 — Warner Bros.
Parça: Blue in Green — M. Davis, B. Evans
Bill Evans (p, Rhodes)
Toots Thielemans (harmonica, g)
Larry Schneider (ts, ss, fl)
Marc Johnson (b)
Eliot Zigmund (d)
Bu kaydı daha önce dinlemiş olabilirim. Piyanoda yer yer Keith Jarrett’ı çağrıştıran sağ el–sol el kontrastları var; tuşe çok parlak. Parçada iki bölüm gibi bir akış var: biri ballad, diğeri daha uptempo. Jarrett olsaydı o bölümde daha kontrpuantal işlere dalardı diye düşünüyorum. “Bill Evans’ın son dönemleri olabilir mi?” diye sordum kendime—evet, öyleymiş!
Evet, Bill Evans ve Toots Thielemans.
Mızıkanın (harmonika) girmesi kafamı karıştırdı; Amerikalı ama Avrupalılarla çok çalışan müzisyenleri düşünmüştüm. Evans burada balladı oldukça sade çalıyor, çok zarif!
Monty Alexander — Harlem-Kingston Express Live! (Parça: “No Woman, No Cry”)
Albüm: Harlem-Kingston Express Live!
Ana sanatçı: Monty Alexander
Yıl / Şirket: 2011 — Motéma Music
Parça: No Woman, No Cry — (V. Ford / B. Marley)
Monty Alexander (p)
Hassan Shakur (b)
Desmond Jack Jones (d)
İlk anda “Bir Beatles cover’ı mı geliyor?” diye düşündüm; sonra Bob James havası sezdim ama icra daha bluesy. Esbjörn Svensson Trio da böyle bir şey yapmış olabilirdi dedim; solo girince iki tarzdan de koptular. Brad Mehldau’nun çok sayıda pop cover’ı var, o da aklıma geldi. Reggae ritmi net: “Jamaikalı biri olabilir mi?”.
Monty Alexander’ın canlı albümü.
Monty’yi biliyordum ama Jamaikalı olduğunu doğrusu yeni öğrendim!
Gerald Clayton — Tributary Tales (Parça: “A Light”)
Albüm: Tributary Tales
Ana sanatçı: Gerald Clayton
Yıl / Şirket: 2017 — Motéma Music
Parça: A Light — G. Clayton
Gerald Clayton (p)
Dayna Stephens (ts)
Logan Richardson (as)
Joe Sanders (b)
Justin Brown / Obed Calvaire (d)
Konuklar: Lizz Wright (vo), Sachal Vasandani (vo)
Tanıdık geldi; davulcu Brian Blade mi dedim önce. İki saksafon duyuyorum; biri Joshua Redman olabilir mi? Yeni sayılacak bir kayıt ve New York stili tınlıyor. Piyano Aaron Parks değil; davul Marcus Gilmore olabilir diye düşündüm. Piyanist ise Gerald olmalı! Clayton’un daha lirik işleri de var; çok popüler bir vokal parçasını da hatırlıyorum—Säje adlı bir kadın vokal grubu onu cover’lamıştı. Bu ekip Afro-Amerikan bir kadro; uzun süredir birlikte çaldıkları belli. Bu yeni bir albüm değilmiş zaten!
Evet, albümün adı Tributary Tales.
Bu albümdeki müzisyenlerin çoğu, onun düzenli çalıştığı isimler.
Bu güzel Körleme söyleşisi için teşekkürler Bilge!
Ben teşekkür ederim!
