Brezilya’nın jazz’a katkısı büyük ve Michael Pipoquinha, YouTube çağında yetişmiş Brezilyalı bir basçı.
Videolarını internete yükleyerek başlıyor dinleyenleri ile buluşmaya.
On bir yaşında nasıl çaldığını şu linkten izleyebilirsiniz.
‘Rei Arthur’ (Kral Arthur):
Bu videodaki şarkıyı Pipoquinha kendi yazmış.
Yazının sonunda aynı şarkıyı yıllar sonra nasıl çaldığına dair bir video daha bulacaksınız.
Pipoquinha 1996 doğumlu, yani şu an yirmi iki yaşında.
Babası da müzisyen, Elisvan Silva. Gitar çalmayı ondan öğreniyor.
2008 yılında Brezilyalı müzisyen Arthur Maia ile tanışıyor ve iyi arkadaş oluyorlar.
O günden bugüne Pipoquinha’nın çaldığı festivallerden bazıları Brazil Fortaleza Bass Festival, Guaramiranga Jazz & Blues Festival, Rio das Ostras Festival ve müzisyenler Nélio Costa, Jefferson Gonçalves ve Big Time Orchestra olarak sıralanabilir.
Daha on üç yaşında Brezilya’da çok izlenen bir televizyon şovuna katılıp ‘virtüozluğunu’ konuşturuyor. Aynı yıl, yazdığı şarkılarını paylaşıyor ve ilk albümünü kaydediyor. Yapımcı Arthur Maia. Albümün adı: Cearencinho.
Albüme adını veren şarkıyı şu linkten dinleyebilirsiniz:
Albümdeki müzisyenler Marcelo Martins, Zé Canuto, Cainã Cavalcante, Fernando Caneca, Isaac Negrene ve Erick Scobar.
2012’de Brazil Trio New Jazz grubunda elektrik gitarda
Isaac Negrene ve davulda Elthon Dias ile birlikte Arjantin’de ve Uruguai’de çalıyor Pipoquinha.
Yapmış olduğu Avrupa turlarında Romero Lubambo ile çalmak Pipoquinha için sürpriz oluyor. Toninho Horta’nın daveti üzerine Diamantina Jazz Festival’ine katılıyor.
John Goldsby’ın Bass Player’daki “Michael Pipoquinha: Making His Mark” yazısında Pipoquinha şöyle diyor: Akustik gitarla başladım, armoniyi ve Brezilya’ya ait groove’u akustik gitarda da elektrik gitarda da hep sevdim. Baden Powell’ı, Joe Pass’i ve Pat Metheny’i çokça dinleyerek tekniğimi geliştirdim. Bu bana basta armoni ve ritmi aynı anda çalma konusunda yardım etti.

Michael Pipoquinha (Photo: internet/unknown)
Pipoquinha dünyayı dolaşarak müziğini paylaşmak istiyor. Onu en mutlu eden şey insanlara çalmak ve onları müzikle harekete geçirmek. İyi bir performansın izleyiciye dokunmaktan geçtiğini düşünüyor. Chick Corea, Mike Stern, Pat Metheny, Biréli Lagrène, Hamilton de Holanda ve João Bosco ile çalmak istiyor.
Ve onun bas kahramanları Jaco, Arthur Maia, Sergio Groove,Thiago Espírito Santo, Victor Wooten, Nico Assumpção, John Patitucci ve Luizão Maia.
Pipoquinha İstanbul’a gelişi ile hayalini bu kez Nardis Jazz Club’ta bir kez daha gerçekleştirmiş olacak. Acaba sizi harekete geçirebilecek mi?
İşini çok iyi yapmak ve işini çok iyi yapan diğer müzisyenlerle dünyanın herhangi bir yerinde bir araya gelip çalmaya pas atmak çok havalı değil mi?
Yazının başında bahsettiğim kendi yazdığı şarkısı ‘Rei Arthur’ bu kez gitarist Cainã Cavalcante ile birlikte:
Bu iki müzisyenin ortak özelliklerinden biri de çocuk yaşta bu işe başlamaları ve müzisyen ailelerden gelmeleri.
Riga Jazz Stage’te bu yıl jüri koltuğunda oturan ve orada bir de workshop düzenleyen Pipoquinha’nın Nardis performansını çok merak ediyorum.
Bu video Riga’dan:
Bir de Bésame Mucho var (Pipoquinha bu videoyu Instagram hesabındaki biyografisinde paylaşmış):
Müzisyenler
Michael Pipoquinha (bas)
Douglas Marcolino (akordiyon)
Adriana DD (perküsyon, davul)
Nardis Jazz Club
23-24 Ekim 2018
21:30








