Körleme’nin konuğu kontrbasçı Misha Pashkov. Rusya, Yaroslavl doğumlu müzisyen St. Petersburg Musical School of M.P. Mussorgsky Caz Bölümü’nden mezun. 2022 yılında Türkiye’ye gelerek çok sayıda jazz müzisyeni ile birlikte festival, konser ve kulüplerde çalmış. 2025 yılı itibariyle Almanya, Leipzig kentinde HMT “Felix Mendelssohn Bartholdy” Üniversitesi jazz bölümünde çalışmalarına devam eden Pashkov, sık sık Türkiye’ye gelerek sahne alıyor. Pashkov; kontrbasçıları; ton, zaman, ve ritmik açıdan nasıl icra ettikleri ile değerlendiriyor. Kendisine dört seçki sunduk.
Roy Haynes Trio — The Roy Haynes Trio Featuring Danilo Pérez and John Patitucci
Roy Haynes Trio
2000 — Verve
Green Chimneys –Thelonious Monk
Danilo Pérez (p)
John Patitucci (b)
Roy Haynes (d)
Davul solosunu duyduğumda Brian Blade olabilir diye düşündüm. Çok melodikti. Ari Hoenig de bazen bu kadar melodik çalar; gerçi bu davulcu ondan oldukça farklı duyuluyor.Teknik açıdan ilk anda aklı uçuran türden bir şey değildi ama son derece müzikaldi. Bazı Afrika aksanları da var. Müziğin büyük bölümü nüanslarda; ritmik şablonun biraz gerisinde ya da önünde çalarak ona karşı gerilim yaratmasında. Bas tınısı çok ayırt edici. İlk anda Christian McBride olabilir diye düşündüm.
Ama bas solosundaki fikirler McBride’ın fikirlerine hiç benzemiyor. McBride enstrümana farklı biçimde yüklenir ve muhtemelen başka türden cümleler çalardı.
Bilemiyorum… John Patitucci olabilir mi?
Piyanist hakkında ne düşünüyorsun?
Hiçbir fikrim yok.
Peki beste?
Onu da bilmiyorum. Parçadaki bir şey bana George Duke’un bir bestesini hatırlattı ama icranın kendisi George Duke gibi duyulmuyor.
Davulcu Roy Haynes. Piyanoda Danilo Pérez, basta ise John Patitucci var. Patitucci’nin adını söyledin. Seni bu tahmine götüren neydi?
Esas olarak ses; basın tonu. Çok büyük ve rafine bir kontrbas tonu var. Güçlü ve neredeyse kükreyen bir ses. Christian McBride da güçlü bir tona sahip olabilir ama enstrümana biraz daha fazla yüklenir. Artikülasyonu ve müzikal fikirleri de farklı olurdu. Patitucci’nin sesinde bu özel kükreme var. Klasik kontrbasçılar bazen buna “İtalyan tınısı” derler; özellikle pes bölgede böyle bir hırıltı olduğunda. Sanırım bu ifade başlangıçta eski İtalyan enstrümanlarının karakterinden geliyor. Bu durumda Patitucci İtalyan kökenli olduğu için ayrıca güzel biçimde örtüşüyor!
Buster Williams — Something More
Something More
Buster Williams
1989 — IN+OUT Records
Sophisticated Lady — D. Ellington, I. Mills, M. Parish
Buster Williams (b, piccolo b)
Herbie Hancock (p, keyb)
Wayne Shorter (ts, ss)
Shunzo Ohno (t)
Al Foster (d)
Bu parçayı çok seviyorum. “Sophisticated Lady”. Basçıda 1970’ler ve 1980’lere özgü, çok karakteristik bir ses var: piezo manyetik tınısı. George Mraz da böyle bir sese sahipti. O dönemde bu şekilde duyulan birkaç basçı vardı. Ben bu tınının büyük bir hayranı değilim.
Neden?
Amaç muhtemelen her bas notasını çok net ve belirgin duyurmaktı. Fakat bana göre enstrümanın doğal sesinden çok uzak. Bir kontrbası odada akustik olarak dinlediğinde hiç böyle duyulmaz. Ayrıca bası bu amplifiye edilmiş sesi verecek biçimde ayarladığında doğal akustik karakterinin bir bölümünü kaybettiğini düşünüyorum. Hem synthesizer hem de akustik piyano varmış gibi görünüyor. Sence bir müzisyen mi çalıyor, iki müzisyen mi? Herbie Hancock olabilir mi? O zaman basçı Buster Williams olabilir.
Aynen öyle.
Ah! Buster Williams’ı çok seviyorum!
Davulcuyu tanıyabildin mi?
Tony Williams ve Lenny White geldi aklıma. Bilemiyorum tam…
Al Foster. Albümde Wayne Shorter ve Shunzo Ohno da var.
Hiç saksofon duymadım. Belki Wayne Shorter bu parçada çalmıyordur. Fakat bir noktada iki basçı varmış gibi duyuldu. İki bas kanalı var. Buster Williams kendi partisini üst üste kaydetmiş olabilir. Tesadüf, yaklaşık iki hafta önce Berlin’de canlı izledim! Jeremy Pelt, Orrin Evans ve Lenny White ile çalıyordu. Şimdi tamamen farklı duyuluyor. Basın sesi çok daha doğal. Büyük ölçüde doğrudan sinyal gibi geldi; belki biraz mikrofon da vardı ama çok iyi duyuluyordu. Zamanı inanılmazdı, gerçekten inanılmaz. Son derece sakindi ama bütünüyle sağlamdı. Bunu nasıl yaptığını bilmiyorum.
Kris Davis Trio — Run the Gauntlet
Run the Gauntlet
Kris Davis Trio
2024 — Pyroclastic Records
Run the Gauntlet — Kris Davis
Kris Davis (p)
Robert Hurst (b)
Johnathan Blake (d)
Kim oldukları hakkında hiçbir fikrim yok ama bunu dinlemek gerçekten çok eğlenceli. Bir piyano triosunun çaldığı progresif rock gibi duyuluyor. Çok matematiksel.
Matematiksel mi!?
Evet, iyi anlamda matematiksel. İlk anda Matt Brewer olabilir diye düşündüm; çünkü o da çok karmaşık şeyler çalıyor. Fakat ses Matt Brewer’ın sesi gibi değil. Müzik, Gonzalo Rubalcaba’nın Matt Brewer ile buraya geldiği triosunu hatırlattı. Onlar da çok karmaşık materyal çalıyorlardı. Ama hayır, onun olduğunu sanmıyorum… Bu müzisyenlerin kim olduğunu gerçekten bilmiyorum.
Piyanist Kris Davis.
Pekâlâ!
Basçı Robert Hurst.
Robert Hurst mü? Bu çılgınca!
Davulda da Johnathan Blake var.
Robert Hurst burada tamamen farklı duyuluyor. Elbette onu biliyorum. Wynton Marsalis ile çaldı ve Kenny Kirkland ile de çalıştı. Bu gerçekten çok iyi bir kayıt!
Vicente Archer — Short Stories
Short Stories
Vicente Archer
2023 — Cellar Music
Round Comes Round — Gerald Clayton
Vicente Archer (b)
Gerald Clayton (p)
Bill Stewart (d)
Bu kayıt sana eski mi yoksa yeni mi geliyor?
İlk anda emin olamadım. İkisi de olabilirdi. Ama şimdi modern olduğunu düşünüyorum; çok modern. Piyanist bazen Brad Mehldau’ya biraz benziyor ama onun olduğunu sanmıyorum.
Basçıyı ise çok beğendim ama kim olduğunu bilmiyorum. Tını bana şu anda Brad ile çalan genç bir Danimarkalı basçıyı hatırlatıyor ama adını çıkaramıyorum. Ama bu sesi çok seviyorum. Bağırsak tel karakterini andıran bir şey var. Aynı anda hem çok modern hem de geleneksel duyuluyor. Davulcu tanıdık geliyor. Marcus Gilmore? Hepsi tanıdık geliyor!
Basta Vicente Archer, piyanoda Gerald Clayton ve davulda Bill Stewart var.
Archer’ın adını biliyorum ama bunun o olduğuna dair hiçbir fikrim yoktu. Basçıyı çok beğendim. Gerald Clayton, evet. Bill Stewart’ı da seviyorum.
Vicente Archer, Robert Glasper’ın kayıtlarında da yer aldı.
Bu anlamlı. Bunu gerçekten sevdim. Kim olduğunu öğrendiğim için mutluyum.
Böylece Körleme’nin sonuna geldik. Teşekkür ederim!
Harika müziklerdi, ben teşekkür ederim!
Müzisyenlerin çok fazlasını tahmin edemedim ama en azından daha önce hiç duymadığım birçok yeni müzik dinledim!
